lunes, 13 de mayo de 2024

COÑECENDO AS NOSAS ILLAS: CÍES

 



Historia da illa

As illas Cíes foron territorio de paso do home do Paleolítico e o Neolítico, e non se chegou a establecer un asentamento ata a Idade do Bronce. Desa época data o pobladode "As Hortas" (imaxe 1) na ladeira do Monte Faro. Este poboado, de tipo castrexo-romano, polas estruturas e restos atopados, mantivo relacións comerciais coas xentes dacosta como evidencian as cerámicas encontradas nas illas, con motivos semellantes aos da península.

Imaxe 1.Castro de Cíes
Por outra banda, aínda hai moitos interrogantes como se estas illas formaban parte das illas Casitérides, nomeadas así polos Gregos, referíndose á Casiterita -estaño-, sen embargo, a ausencia deste metal no interior das illas, fai pensar que, caso de ser certo, tan só puideron constituir un lugar de encontro comercial do dito metal.
Desde a época romana ata a aparición dos primeiros eremitas nas illas, non se coñecen restos  nin documentación de posibles moradores. Este periodo escuro da illa se encadra no auxe das invasións dos suevos e normandos nestas costas, que se extenderían ata o século XI.

As illas foron despois doadas, no ano 899, á Catedral de Santiago polo rei Afonso III. Nese periodo, séculos XI e XII, fundáronse dous pequenos mosteiros nas Cíes: na illa do Medio 
-San Esteban- e na illa do Sur-San Martín-. De modo que os monxes que alí se instalaron exerceron funcións de control e administración sobre a pequena poboación que congregaron.  A doazón das illas á Igrexa foi confirmada por sucesivos reis de Galicia en tanto os seus mosteiros están adscritos á orde benedictina, en 1152, e a os franciscanos en 1377.

A finais da Idade Media sucedéronse os conflictos da monarquía española ante o cambio do panorama internacional de ultramar. Esto derivou no uso das illas como caladoiros ou refuxios para os barcos extranxeiros. As illas viviron unha sucesión de invasións (turcos, tunecinos, inglese) o que as converteu nun lugar moi inseguro, con continuos ataques coma os do pirata Francis Drake, que se ensañou coa Ría de Vigo e asolou as Cíes. 

O abandono eclesiástico e Cíes debeuse en parte aos conflictos internos da Igrexa, pero sobre todo aos novos ataques piratas, que tiveron lugar ata ben entrado o século XVIII. As illas pasaron a depender da vila de Vigo no ano 1840, momento no cal se instalaron dúas fábricas de salazón: unha na illa Note, onde se ubica o actual restaurante de Rodas e outra na illa Sur, con alacén e molle de atraque. Algo máis tarde, en 1852, construiuse o Faro de Cíes (imaxe 2). Sen embargo , a competencia das conserveiras na costa próxima motivou o declive da salazón, que no  ano 1900 quedaron reducidas a meros almacéns.

Imaxe 2. Faro
As illas Cíes mantiveron unha pequena poboación , que proviña de Cangas maioritariamente, que foi decaendo ata mediados do século XX. A medida que avanzaba o despoboamento crecía o interese turístico das clases acomodadas, que iniciaron visitas ás illas en grupos reducidos. A partir dos anos 60 este turismo masificouse e os estudos sobre os valores naturais destas illas mostraron a necesidade de protexelas.

En 1980, declarouse Parque Natural ao arquipélago das illas Cíes e, no ano 2002, pasou a formar parte do Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia.
Grupo 1ºB
Flora terrestre
A flora nas illas Cíes está dominada polos eucaliptos (Eucalyptus globulus) e os piñeiros (Pinus pinaster), que ocupan a cuarta parte das illas. Tamén hai presenza de camariña (Corema álbum) e da herba de namorar (Armeria pungens) (imaxe 3), e o manto vexetal está dominado polo toxo (Ulex europaeus).
Imaxe 3. Herba de namorar.
Baixo a influenza  do vento, a salinidade do mar e as colonias de aves que aniñan nas súas repisas, as especies que destacan nestes ambientes son o fiúncho mariño, a Calendula suffruticosa (imaxe 4), a clavelina de mar e a anxélica (imaxe 5), onde constrúen os seus niños os corvos mariños.
Imaxe 4, Calendula

Imaxe 5. Anxélica













Por outra banda, as especies vexetais de praias e dunas desenvolven estratexias para superar a insolación, a escaseza de nutrintes, a inestabilidade do chan, a salinidade ou o vento. Para sobrevivir en condicións adversas as plantas profundan as raíces na area, e cumpren así unha dobre función, a procura de sustento e o arraigamento, e evitar que as leve o vento (imaxe 6).
Grupo 1ºA
 
Imaxe 6. Vexetación dunar.

Fauna terrestre

Nas illas Cíes hai unha gran variedade de especies como coellos, ourizos, topos, ratos,...aínda que non todas, a maioría de especies son autóconas. A especie invasora máis común é o visón americano.
Ademais, tamén podemos atopar réptiles como a salamandra común (imaxe 7) ou a serpe viperina (imaxe 8). 
Grupo 1ºA
Imaxe 7. Salamandra común
Imaxe 8, Serpe viperina

Aves
A gaivota patiamarela é a especie máis abundantedas illas Cíes. Actualmente hai 22.000 parellas reprodutoras, sendo esta a colonia máis abundante a nivel mundial. De forma moi localizada crían a gaivota escura e os paiños, ambas especies escasas na península ibérica.
outra especie é o corvo mariño moñudo, do cal podemos atopar nas illas unhas  1000 parellas reprodutoras que representan a colonia máis importante do suroeste europeo. Tamén podemos avistar: o alcatraz, o azor, o colimbo ártico, falcón peregrino, pardela pichoneta, gaivota reidora e o arao común. Actualmente é frecuente a presenza de araos no inverno, pero en primavera regresan ás súas colonias no Atlántico Norte.
Grupo 1ºC
Ecosistemas acuáticos
Como consecuencia dunhas condicións xeográficas e oceanográficas realmente especiais, a auga que rodea as illas contén altos niveis de nutrientes, o que se traduce nunha elevada produtividade que mantén unha enorme biodiversidades en toda a súa contorna mariña, formando poboacións estables ou servindo como roteiro de paso.
Rodaballo, raias, polbos, pepias, anemones, cabaliños de mar, centolas, nécoras, percebes, esponxas, estrelas de mar, e así un largísimo ecétera. Ademias, mamíferos mariños surcan as augas. O golfino común e o golfino mular (imaxe 9) non son raros tanto en Cíes como na Ría de Vigo.
Grupo 1º A
Imaxe 9. Golfiño
Programas de protección e conservación
Nas illas Cíes fíxose a primeira das campañas enmarcadas dentro das solucións solidarias para un mundo mello, "Cíes, Fondeo Limpio", o primeiro proxecti medioambiental de Unnefar que busca concienciar sobre a cantidade de lixo e residuos que hai nos fondos mariños próximos ao Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas (imaxe 10).

Imaxe 10. Fondeo limpo
Para levalo a cabo empregáronse novas tecnoloxías como vehículos submarinos e as TIC. O proxecto realizouse en colaboración coa Fundación Global Nature e desenvolveuse en varias fases.
A primeira consistiu en identificar e clasificar o lixo e os residuos nas zoas de fondeo e atraque costeiros, e posteriormente, localizar e marcar nos mapas, as zoas con amior concentración de residuos. A segunda fase foi estudiar a relación entre a densidade e tipos de residuos e a apariencia das zoas de acumulación dos mesmos.

Unha vez realizado o proxecto, toda a información púxose a disposición dos organismos públicos xestores do medio mariño.
Grupo 1ºA

Webgrafía

lunes, 8 de abril de 2024

A VIDA NAS NOSAS COSTAS. CHARLAS EDUCATIVAS 1ºESO

 




Dentro do programa Naturézate, no cal participa o noso colexio este curso co proxecto "Coñecendo as nosas illas" (coordinado polas profesoras de Bioloxía e Xeoloxía e Ciencias Sociais), o noso alumnado de 1º ESO puido recibir ó biólogo do CEM, Manuel Domínguez Rey, que impartíu unhas charlas nas aulas sobre a vida no litoral galego, a biodiversidade e as ameazas que sofre cada día debidas ás actividades humanas.

O obxectivo destes relatorios non é só que o alumnado coñeza a riqueza da fauna e flora costeira, senón que aprendan a apreciala, a valorala e que loiten pola súa conservación adoptando un xeito de vida máis ecolóxico e sostible

Web e contacto de CEM: http://cem-educacionambiental.es/





COÑECENDO AS NOSAS ILLAS: SÁLVORA

 




Un pouco sobre a historia da illa

A historia coñecida de Sálvora comeza a finais da alta Idade Media cando, formando parte da coroa galego-asturiana, foi doada por Afonso II, o Casto, á Igrexa de Santiago. Posteriormente concedeuse permiso aos donos da illa para instalar unha almadraba de atún, para o cal lle foi concedido o uso exclusivo da ínsula  (imaxe 1).
Imaxe 1
Esta empresa fixo que a xente da costa poboase a illa. As familias agrupáronse nunha aldea e nalgunhas casas conviviron varias xeracións. Viviron sen igrexa nin escola (ata os anos 60), mais os fareiros foron bos mestres. Cultivaban millo, centeo e patacas, e cada familia tiña vacas e ovellas, galiñas e coellos. En 1820, Isabel de Marino, herdeira da illa, casou con Ruperto Antonio de Otero e con eles a saga dos Otero converteuse na propietaria de Sálvora. O Estado expropioulles a illa aos Otero en 1904 por motivos da defensa nacional.
En 1921, vivían na illa 59 persoas, pero só 25 coñeceron o tráxico naufraxio do vapor Santa Isabel na zona sur (imaxe 2). 
Imaxe 2
Aconteceu na madrugada do día 2 de xaneiro e moitos poboadores estaban na costa polas festas de aninovo. Valentes os que quedaban, mulleres na súa maioría, lanzáronse en dornas ao auxilio dos náufragos salvando a vida a 48 persoas, pero 213 pereceron afogadas. En decembro do mesmo ano inaugurouse o novo faro.
En 1958, os antigos propietarios (familia Otero Goyanes) recuperaron a illa, e os insulares comezaron a abandonala en busca de mellores condicións de vida na costa. Os propietarios desta tampouco facilitaron a súa estancia pois introduciron animais como cabalos e coellos que estragaban as colleitas. Os últimos habitantes abandonaron a illa a finais dos anos 70, quedando só un garda e a súa familia.
No ano 2002 pasou a formar parte do “Parque Nacional das Illas Atlánticas” e no 2007 foi comprada pola administración estatal, polo que, pasou a ser de propiedade pública.

(Grupo de traballo de 1ºA)

A flora terretre da illa

Caracterízase por presentar unha vexetación baixa de toxos, fentos e herbáceas, carecendo de masas arborizadas autóctonas. A flora de cantil presenta un aspecto redondeado debido aos fortes ventos, e mestúrase coa vexetación dunar (imaxe 3).
Imaxe 3

Debido ao clima húmido da illa, atopámonos con brezales higrófilos (imaxe 4), que crecen en chans máis profundos e húmidos, e que se tratan de comunidades caracterizadas polo breixo (Erica ciliaris) e o cardo (Cirsium filipendulum), acompañados polo toxo (Ulex europaeus subsp. latebracteatus).

(Grupo de traballo de 1ºA)

Imaxe 4

A fauna terrestre

Podemos atopar herbívoros como cabras, cabalos (imaxe 5) e cervos, pero tamén animais introducidos con fins gandeiros ou cinexéticos. No grupo dos anfibios, están presentes o tritón ibérico e o sapillo pintoxo, mentres que dentro dos réptiles destaca a presenza dunha subespecie de lagarto ocelado da illa de Sálvora, Timon lepidus oteroi.
Imaxe 5
En Sálvora e os illotes próximos nidifican case a totalidade de parellas de gaivota sombría presentes no parque, e parte dos corvos mariños moñudos. Ademais, desde o ano 2008, é a única zona do Parque na que crían parellas de gavión.

(Grupo de traballo de 1ºC)

Os ecosistemas acuáticos

A variedade da fauna mariña alberga todo tipo de peixes; pintos, vermes de mar, ceriantos, gorgonias, estrelas e cabalos de mar (imaxe 6), ascidias, briozoos, ourizos e crustáceos. A extraordinaria riqueza mariña das illas, ricas en nutrientes, serven de sustento a pequenos microorganismos, base da cadea alimenticia. Nas zonas rochosas máis batidas polo mar habitan percebes, lapas e mexillóns.
Imaxe 6
Dende a franxa mareal, e a medida que aumenta a profundidade, aparecen refuxiadas entre as fendas das rochas; anémonas, ourizos, bígaros, cangrexos, gobios ou polbos. Os fondos de arena, ao carecer de sustrato fixo, condicionan a algúns organismos a vivir soterrados. Este é o caso das navallas, berberechos ou almexas, mentras que outros se mimetizan coa superficie como o rodaballo, o choco ou o cangrexo ermitaño.

(Grupo de traballo de 1ºC)

As amezas á biodiversidade da illa

Millón e medio de toneladas producidas polos residuos procedentes do dragado das obras portuarias afectan á illa de Sálvora. Trátase dun tipo de lixo submarino que é anterior á existencia do propio parque. Lodos potencialmente contaminantes para os que a Xunta non atopa destino. Grupos de cidadáns levan tempo pedindo actuacións á Comisión Europea así como ao Goberno galego ante
estes vertedoiros.

Por outro lado, é tal o estado de deterioro de boa parte dos edificios da illa (imaxe 7) que, de non actuar urxentemente, é máis que probable que acaben reducidos a cascallos. De feito, hai muros e tellados que xa se derrubaron. O grave perigo que supón o estado destes edificios non escapa aos guías que se encargan de dirixir aos visitantes pola illa.
(Grupo de traballo de 1ºB)

Imaxe 7

Que programas se están aplicando para protexer á biodiversidade da illa?

A Consellería de Medio Ambiente colabora no proxecto “Rede para a recuperación de dous ecosistemas mariños” que se leva a cabo na Illa de Sálvora. O obxectivo principal é recuperar a biodiversidade e os ecosistemas mariños e, para logralo, recolleranse artes de pesca extraviadas e outros restos mariños, tanto no fondo como nas praias. Tamén se ofrecerá formación aos pescadores e voluntarios na protección e recuperación da biodiversidade.

Outro proxecto é Ecomarinoso. A presenza de residuos nos fondos mariños e nas praias xera un ecosistema e un desequilibrio socioeconómico que hai que solucionar. Por iso, co obxectivo de minimizar e evitar a perda de biodiversidade, este proxecto pasou por integrar a conservación da biodiversidade e dos recursos naturais na poboación local, buscando a maior participación posible.
Tamén se traballou con investigadores das tres universidades galegas, centros de investigación, entidades do terceiro sector, centros de formación profesional, voluntariado, empresas de integración social, asociacións, etc.
Realizáronse accións como a creación e transmisión de coñecemento (grupo de traballo científico), limpeza de fondos mariños e praias, así como de difusión e comunicación, integrando os principios horizontais de igualdade e sustentabilidade.

Finalmente, hai que destacar que dende o mes de xuño e ata setembro realízanse nas illas de Sálvora accións de voluntariado (imaxe 8) ambiental chegadas de toda Galicia, cunha duración dun día con saída dende o porto de Aguiño (Ribeira), durante estes días os participantes poden convivir no parque nacional e colaborar coa difusión dos valores naturais e a súa protección. As primeiras quendas foron
un éxito de participación, conseguindo a total implicación de voluntarios e persoal do Parque Nacional, sendo as principais actividades a eliminación de especies alóctonas, a retirada de residuos das praias e o coñecemento da illa.
(Grupo de traballo de 1ºB)
Grupo de traballo

Grupos de traballo












Webgrafía consultada

https://www.observersciencetourism.com/ga/punto-de-interes/isla-de-s-lvora

https://www.programapleamar.es/proyectos/ecomarinos-red-para-la-recuperacion-de-los-ecosistemas-marinos-en-el-pnmt-illas-atlanticas

https://biologosdegalicia.org/ii-rede-recuperacion-ecosistemas-marinos-illas-atlanticas-galicia.html

https://es.wikipedia.org/wiki/Isla_de_S%C3%A1lvora

https://illasatlanticas.gal/es/el-parque/cultura-e-historia-del-parque-nacional/historia-y-patrimonio-de-salvora

miércoles, 28 de febrero de 2024

COÑECENDO AS NOSAS ILLAS: ONS




Historia da illa: asentamentos humanos, vestixios e restos materiais antrópicos  e usos da illa.

Os primeros asentamentos de Ons (imaxe 1) remóntanse á cultura castrexa da Idade do Bronce. A falta de prospeccións fai que non existan rexistros da ocupación romana na illa, pois estos pobos adoitaban instalarse nos poboados celtas preexistentes. Non obstante, a presenza romana queda practicamente constatada co recente descubrimento dun xacemento próximo a Canexol, onde se fabricaban púrpura e salazóns. Este xacemento esténdese por todo o cantil da praia destacando a presenza de dous depósitos de salazón. Estaba destinado á conservación de peixes.

(Grupo de 1ºB)

A illa de Ons foi habitada de forma permanente dende o século XIX. As persoas que viven nela hoxe son os descendentes dos antiguos colonos, persoas correntes que foron a traballar á illa.

A nivel artístico destaca a súa igrexa cunha curiosa historia detrás do seu nome (igrexa de San Xoaquín) que terminaría sendo o patrón da igrexa e débese ao nome da muller do restaurador da igrexa (Xoaquina).

 (Grupo de 1ºA)

Imaxe 1
Flora terrestre: especies autóctonas e foráneas presentes na illa.

Ons está actualmente deforestada, pero no pasado estaba cuberta de especies autóctonas, coma o rebollo (Quercus pyrenaica), a sobreira ou a camariña (Corema album).

A flora da illa de Ons é, sobre todo, matogueira: breixos, endrinos, fentos (imaxe 2), hiniestas, xesta (imaxe 3) e toxos. A vexetación arbórea redúcese a salgueiros e amieiros nos pequenos cursos de auga, e en menor medida, a exemplares de eucalipto, piñeiro e carballo meloxo.

(Grupo de 1ºA).

Imaxe 3
Imaxe 2












Fauna terrestre: especies presentes na illa.

Na Illa de Ons hai unha gran variedade de especies. Cascudas, escaraballos.... pasando por saltamontes e tamén a mariposa macaón, unha especie moi bonita que desafortunadamente encóntrase en perigo de extinción. A baixa humidade do solo e a ausencia de recursos permanentes de auga provocan que haxa poucos anfibios que teñan un gran valor biolóxico. Abundan os réptiles coma o lagarto ocelado que mide 18 centímetros sen contar coa cola e é o máis grande de Europa. Case todos os mamíferos foron introducidos polo home e representan una ameaza, o gato silvestre ou o visón americano compiten polo hábitat con algunhas especies autóctonas.

As aves son as grandes dominadoras. A abundancia de recursos, a escasa presencia humana e a dispoñibilidade de zonas de cría son factores que favorecen o seu asentamento. As aves mariñas que encontramos forman parte da maior concentración mundial de gaivota patiamarela e de cormorán moñudo (imaxe 4). En Ons atopamos un dos núcleos para a cría de gaivota sombría máis importante de España.

(Grupo de 1ºC)

Imaxe 4
Ecosistemas acuáticos: especies presentes.

Posúen multitude de poliquetos, peixes planos como raias e rodaballos, chocos e pequenos bivalvos e crustáceos que viven soterrados na area, ademais de croques e navallas. Tamén podemos ver neste hábitat, peixes napoleóns (imaxe 5), serranos e espadas.

(Grupo de 1ºB)

Imaxe 5

Perigos aos que se enfrontan os ecosistemas destas illas. Como afectan directamente as nosas actividades a estas especies.

Actualmente, as principais ameazas son:

a) Os pellets (imaxe 6): microesferas que invaden as praias galegas e parte de Portugal. Nanoplásticos na cadea alimentaria.

b) As verteduras nas praias, este tipo de contaminación está ben documentada e é necesario acelerar as estratexias para reducir o uso e produción deste material.

c) Praga de gatos silvestres. O seu obxectivo foi contrarrestar os efectos das ratas introducidas (imaxe 7).

(Grupo 1ºC)

Imaxe 6

Imaxe 7








Programa de protección e conservación que se levan a cabo para protexer e coidar estes ecosistemas

Para protexer a illa non está permitido:

1. Prender lume (queda expresamente prohibida a utilización de cociñas de cámping gas).

2. Depositar ou tirar cualquera tipo de lixo ou residuo (sólido ou líquido) fóra dos lugares acondicionados.

3. Acampar fóra dos lugares acotados e acondicionados.

4. Molestar, ferir, capturar ou matar aos animais.

5. Arrincar, cortar ou danar á vexetación (hai endemismos e especies de gran importancia).

6. Realizar calquera actividade que destrúa, deteriore ou trastorne os elementos naturais singulares.

(Grupo de 1ºB)

Estanse levando a cabo actuacións para desenvolver unha adecuada xestión de uso público (os residuos nas illas, navegación e fondeo das embarcaciones…). O Parque Nacional está adherido ao convenio OSPAR sobre a conservación de ecosistemas mariños, a saúde humana e as áreas marítimas contaminadas.

Habería que talar diversas especies invasoras como a acacia negra, o eucalipto, a cala, a margarita africana entre outras (imaxe 8). Seguido se necesitaría plantar especies autóctonas coma os brezos, os endrinos, e moitos máis.

Imaxe 8
A educación en biodiversidade é fundamental para que todos valoremos e apreciemos a nosa contorna. Por iso, creáronse programas cos seguintes obxectivos:

1. Fomentar o coñecemento das zonas mariñas protexidas conforme á Directiva do Marco da Estratexia Mariña.

2. Recoller as artes de pesca perdidas e outros desfeitos mariños.

3. Fomentar a participación dos pescadores na protección e recuperación da biodiversidade.

4. Mellorar o estado de conservación, facilitando o cumprimento de obxetivos ambientais establecidos a nivel internacional.

5. Integrar a igualdade e a sostenibilidade na conservación da biodiversidade.

(Grupo de 1ºC)

Grupos de traballo

Grupos de traballo













WEBGRAFÍA

https://campingisladeons.com/isla-de-ons/fauna-y-flora/

https://www.piratasdenabia.com/isla-de-ons/entornonatural/#:~:text=La%20flora%20de%20la%20isla,eucalipto%2C%20pino%20y%20roble%20melojo

https://www.farodevigo.es/o-morrazo/2023/12/15/parques-potencia-red-agua-ons-95856774.html

https://www.piratasdenabia.com/isla-de-ons/normativa-del-parque/


lunes, 12 de febrero de 2024

DOS PEIXIÑAS ADOPTADAS: AFRAH Y ATIAN

La familia de Lucas y Nico solían ir a Villapeixiño a pasear perritos y,finalmente, se decidieron a adoptar a estas dos perritas, Afrah y Atian. Querían darle una oportunidad porque ya eran mayores , porque eran mayores y sabían que los cachorros siempre tienen más oportunidades de ser adoptados.


"Hermano Perro" nacía en el curso 2017/18 con el objetivo de transmitir a nuestro alumnado valores inherentes a nuestra identidad franciscana: voluntariado, amor y respeto por la naturaleza y los seres que la conforman, dándole a nuestra comunidad educativa la posibilidad de ser agente de cambio.

Gracias a los múltiples paseos de fin de semana y adopciones de la protectora estrella Villapeixiño, nuestro proyecto APS estrella se ha consolidado y sigue dando maravillososo frutos.

"Este proyecto es genial porque acerca y sensibiliza a los niños y niñas, experimentando y conociendo la realidad de mascotas que son abandonadas; además es una manera de salir al campo, estar al aire libre y dar paseos tiene el plus de los perritos", afirman Mónica y Jose, mamá y papá de Lucas y Nico.

¿Os animáis a participar? ¡Os esperamos! 

       

jueves, 1 de febrero de 2024

SÍ CONCIENCIAMOS

A veces pensamos que algunos problemas mundiales, como cuidar el planeta, dependen de la acción de gobiernos y empresas más que de uno mismo. Pero lo cierto es que la acción individual tiene un impacto enorme sobre cuestiones ambientales como el cambio climático.

Por eso, desde nuestros diferentes proyectos, buscamos concienciar a nuestro alumnado desde las edades más tempranas como agentes de la sociedad del futuro:

  • Promoviendo la importancia de las acciones pequeñas.
  • Trabajando la conciencia ecológica
  • Generando hábitos y actitudes de respeto por el medio ambiente

Los grupos de 1º de primaria trabajaron así de divertido el problema de los residuos.




domingo, 28 de enero de 2024

SÍ QUE REUTILIZAMOS

     Las mayores aliadas de nuestro centro para la reutilización son las aulas de Educación Infantil. Desde que empezamos nuestro proyecto medioambiental, las profesoras de infantil fueron las primeras en sumarse  y aportaron a su pequeño alumnado que se ilusiona incondicionalmente con las nuevas eco-propuesta que reciben.

    El comedor escolar ha sumado al comienzo de este trimestre una novedad al menú escolar, el pan se hace en el colegio. Además de un delicioso aroma que se extiende escalera arriba y nos abre el apetito a todos, han aparecido nuevos embalajes de cartón de los que las maestras de  infantil están sacando partido para el carnaval.

    Nuestro carnaval está dedicado este año a las Olimpiadas y... ¿ya habéis averiguado qué deporte van a presentar los peques de 5 años?

    Van a ir disfrazadas de esquiadores y, ni más ni menos que sus esquíes están hechos con el cartón que han reutilizado de las cajas del pan del comedor.
    Esperemos que más clases sigan el ejemplo y los disfraces sean reutilización de productos que tenemos a nuestro lado y, que de otra manera, habríamos descartado como basura...eso sí basura para el contenedor azul. 

COÑECENDO AS NOSAS ILLAS: CÍES

  Historia da illa As illas Cíes foron territorio de paso do home do Paleolítico e o Neolítico, e non se chegou a establecer un asentamento ...